Van voor, naar achter, van links naar rechts!

Ola tudo do mundo!
Wij zijn bezig met onze wereldtocht door Brasil en trakteren jullie op een korte update. Zo´n twee weken geleden lieten we Rio achter ons en vertrokken naar Foz do Iguaçu. Dit zijn de grootste watervallen van de wereld. We hebben ze vanaf de Braziliaanse en Argentijnse kant mogen bekijken.
In het vliegtuig hebben we de Braziliaanse wedstrijd tegen Ivoorkust goed kunnen volgen met behulp van de piloot. Bij elk doelpunt ging er een gejuich door het vliegtuig. Kristel en Marieke wilden de wave inzetten, maar dit mislukte helaas...

De eerste dag zijn we naar de Braziliaanse kant gegaan. Vanuit hier kom je heel dicht bij de watervallen. Je wordt dus ook helemaal nat. Helaaas waren we dit al, want het regende. We hadden een klein rugzakje meeegenomen en onze backpacks in Rio gelaten (dit mede doordat we 3x moesten overstappen, maar dan heb je ook wel een goedkope vlucht :)). Alleen de Havaiana´s en Birckie´s waren ingepakt en dit was een beetje koud. Zo koud dat we bij terugkomst 2 uur lang in bed tegen elkaar hebben moeten liggen om het weer een beetje warm te krijgen!
De volgende dag: ander land, andere temperatuur. Met een heerlijk zonnetje en nauwelijks een wolkje aan de lucht hebben we de Argentijnse kant bezocht. Hier krijg je een mooi overzicht van de watervallen. We waren in opperbeste stemming, want we zagen zelfs heel veel regenbogen!
We hebben ook de grootste bouwwerk annex dam, van de wereld bekeken. Deze dam bevat zoveel beton dat je er een snelweg van Ierland naar Moskou van kan maken. Leutig!

Sappig detail: vliegtuig weer bijna gemist! We kwamen 25 minuten voor vertrek van vliegtuig het vliegveld ingerend. No problem zei de balie-juffrouw, maar de volgende keer toch liever 50 minuten van te voren. Wij zetten heel lieve gezichtjes op en in koor: Desculpe!! We denken dat deze tijd zelfs nog korter kan!

Volgende halte: Ouro Preto. Koloniaal dorpje in een gebied waar de goudkoorts heeft geheerst. Als er geen auto´s hadden gereden, was het net of je terug in de tijd was gesprongen. We hebben hier heerlijk rondgewandeld, wat een hele hike op zich was. De straten zijn kneitersteil, dus met stevig billetjes komen we straks thuis! Verder wat musea bezocht en natuurlijk weer NL-KA en BR-PO gevolgd.
De laatste dag hebben we een echte goudmijn bezocht. Grootste verwachtingen, ietwat tegenvallend en helaas geen goudklompjes hier, maar slechts goudgruis. Saai! Hoewel, de steile rit in het mijnkarretje menig pretpark-achtbaan deed verbleken.

All on board!! We vervolgen de reis naar Brasilia, waar we Nicole, Malou en Jochem meeten. Deze stad is hypermodern, maar toch ook weer niet. Het is gebouwd in de vorm van een vliegtuig en daardoor totaal onlogisch en niet echt gezellig. Genoeg gezien? Ja!

Next stop: DE PANTANAL!!! Soort van kleine amazone, maar met veel meer wildlife. Met vier meiden hadden we een tour geboekt met Julinho (spreek uit: Sjoelinjoe) aka Dr. J. Deze cowboy/indiaan/rockgitarist/multi-linguist/rodeo-guy stond ons op te wachten op het vliegveld en na een stevige knuffel konden we op pad.
De volgende dag reden we in een jeep de Transpantaneira-weg op, die naar de Pantanal leidt. Na het laatste dorp gaat deze verharde weg over in een zandweg. Op de reis naar de eerste lodge konden we al aardig wat dieren zien. Kaaimannen, miereneter, vogels (waaronder de grootst vliegende: de Jabyru). De lodge waar we sliepen was superluxe met heerlijk eten en een eigen hangmat.
We zijn 4 dagen en 3 nachten in de Pantanal gebleven. Elke dag zag het schema er als volgt uit: 7 uur ontbijten en op pad. ´s Middags (op het heetst van de dag) chillen en rond half 4 weer op pad tot het duister wordt. En soms op nachtsafari!

Wat hebben de 4 cowboy-ladies allemaal gedaan en gezien?
Gekanoot, kaaimannen naast de boot gehad en aangeraakt, gezwommen in de rivier met kaaimannen en anaconda´s, paardgereden tot we pijn op onze botten hadden, vogels gespot vanaf een uitkijktoren, aapjes gezien, piranha´s gevangen en weer los van de haak gehaald en teruggegooid, ´s avonds boven op een jeep gezeten met een zoeklicht en Julinho verveeld met meidenproblemen. Zoals de enorme kakkerlak en spin in en voor onze kamer. Het waren 4 geweldige dagen!!

En natuurlijk hebben we hier ook de wedstrijd NL-BR gekeken. Midden in de prairie zaten 4 NLse meiden tussen de cowboys. Shit, 1-0 voor Brasil. Iedereen heeft zijn grappen al klaar. Wacht, wacht 1-1!! We schreeuwen het uit. Weer gespannen verder kijken. Corner... Sneijder´s kop en GOAL!!! We gillen het uit en maken een baby aan het huilen. Woeps!! De laatste minuten zijn zo spannend. Het eindsignaal klinkt: JIEEEEHAAAAA (op zijn cowboys)!! Nederland heeft gewonnen. Als goede verliezers komen de Brazilianen ons feliciteren en lopen snel het hoekje om, om een traantje weg te pinken!!!
Onze gids liep ons al de hele tijd te pesten, Brazilie zou Nederland zeker verslaan. Maar ´s ochtends, op de dag van de wedstrijd maakte hij een voorspelling. De natuur was verdrietig, Brazilie zou verliezen. En jawel, hij had gelijk!!

Nu zijn we net aangekomen in Salvador en hebben Malou en Nicole weer losgelaten. We willen nu langzaam richting Recife reizen, maar onze plannen zijn nog niet zeker. Er is veel last van regen in het noordoosten en nat op het strand is niet echt fijn..

22 juli zal Marieke weer aankomen in Nederland. Kristel komt begin augustus weer terug!

Beijos!!