Santa Maria Part One

Hoihoi allemaal,

de ´gurias´ zijn weer terug. Het is zwaar hier in Santa Maria. We werken elke dag van half 9 tot half 6 en we worden vervolgens de hele avond op sleeptouw genomen door studenten. Het is moeilijk om even tandpasta te kopen of te pinnen. Het klinkt misschien gek, maar het is echt waar. Kortom, wij hebben ´the time of our life´ !!

Churrasco eten is een ware traditie in het zuiden van Brazilië. Kilo´s vlees worden aan spiezen geregen om daarna boven het vuur te braden. Hele koeien, varkens en lammetjes worden geroosterd en gegeten. Vorige week drie bbq´s gehad in één week. We waren serieus aan het overwegen om daarna NOOIT meer een stuk vlees te eten (volgende dag een broodje ham gehad :)) De echte traditionele churrasco kregen we bij de vader van Sara. Hij woont op een boerderij en is een echte gaucho (zie foto´s). Compleet met cowboylaarzen + hoed en bombaixa. Hij heeft rijstplantages en enorm veel land met dieren.
Er werd een heel lam voor ons gebraden en zoals een echte boerenfamilie betaamt werd er gegeten alsof er geen morgen bestond. Het vlees was zo zout, dat onze tongen er pijn van deden (en onze dorst de volgende dag onlesbaar was). Elke keer als je bijna op het einde was van je stukje vlees, werd er weer een nieuw stuk op je bord gelegd, oef. Kristel had het behoorlijk zwaar.
En vlees mag niet weggegooid worden, dus werden onze botjes afgeknaagd door Papa Gaucho (wij hadden nog 0,001 gram vlees op het botje laten zitten..). We hebben wel één dagje mogen genieten van het plattelandsleven en het was daar echt supermooi.

Eindelijk was het vorige week woensdag zover. De Amalgaam-cursus, made possible by Professor Susim. Om 8(!!) uur werden we verwacht op de uni. Eerst werden we gehesen in een ieniemienee jas (geleend van Renatinha, verkleinwoord van Renata). Jas kon helaas rond de heupen niet dicht (zie foto´s). Daarna werden we in razend tempo in de kliniek rondgeleid om daarna snel naar het laboratorium te gaan. En daar stond Bob al klaar met een aantal geboorde gaatjes in zijn ´mond´. Met amalgaam werken is heel anders, maar niet enorm ingewikkeld. Kristel kon niet wachten om de ´amalgame scream´ te horen. Het was ons al een paar keer verteld, dat amalgaam een geluid maakt als het hard genoeg is om te sculpturen (weten niet het juiste woord in NLs). Kristel had gehoopt op een spontaan geluid uit het amalgaam (zoiets als iiiiieeeeeeeh). Helaas, tegenvaller. Als je met een instrument erop krast, maakt het een soort schoolbord geluid. Tijdens de cursus werden we heel vaak geprezen op onze kwaliteiten en werd vaak gezegd: ´This is so good, you´re like professionals!´ Ons ego is weer gestreeld, haha.

Je hebt in Santa Maria 2 soorten studenten. De één kan zelf geen Engels, maar verstaat ons redelijk. Wij kunnen niet goed Portugees, maar verstaan het wel als ze langzaam praten. Deze vorm van communiceren bevalt ons wel. We leren veel en kunnen soms wat in het Portugees terug zeggen.
Dan komt het andere soort student. Deze spreekt en verstaat wel Engels en denkt dat wij totaaaaaaaal geen Portugees kunnen. De volgende situaties zijn hier een mooi voorbeeld van:
- Een Big Mac bestel je zo (Bruno): `Um Big Mac, por favor´ (diep beledigde Kristel en Marieke, dduuuuuhh)
- Kristel zegt tegen ober: Obrigada (bedankt). De rest van de tafel: lacht, giechelt en zegt verbaasd: Wauw, je spreekt Portugees!!. (wij koken van binnen)
- Stefane neemt ons mee naar het buffet en wijst naar een limoen: ´This is a lemon. ´limao´. Do you have this in Holland? Uhm ja, dat ken ik wel. Net zoals dat wij champignons kennen, wortels en broccoli.

We hebben al aardig wat barretjes hier verkend en zijn gisteren naar een fabuleus pizza-restaurant geweest. Van te voren werd gezegd: zoiets hebben jullie in Europa niet...en dat was ook zo. Duizenden mannetjes met pizza´s lopen rond en komen aan je tafel de pizza laten zien en bieden een slice aan. Dan zeg je: Si of Nao. (we hoeven hopelijk niet uit te leggen wat dit betekent..)
Alle soorten pizza hebben ze hier. Na wat hartige pizza´s is het tijd voor de zoete. Je draait het kaartje op je tafel van ´salgado´ om naar ´doce´ en daar komen de zoete mannetjes aan. Pizza met chocolade en m&ms, pizza´s met ijs, pizza´s met witte chocolade en kokos, noem het maar op. En Kristel had de winnaar van de avond: pizza met vruchtjes en kaas... Die werd niet opgegeten!

Dit was het voor nu. Verhalen in overvloed, dus snel nieuwe update.
Ciao, beijos