Santa Maria part dois

We hebben het zwaar in Santa Maria. Met rode neuzen en ijskoude voeten zitten wij achter de computer. Het regent al 2 dagen en de temperatuur is gezakt naar een schamele 15 graden. Nu horen wij jullie al denken: ´hier is het pas echt belachelijk koud´. Mis...wij hebben geen warme kleren mee..
Gelukkig hebben we een extra kledingkast hier, bedankt Sara! Maar een warm lichtpuntje: volgende week in mini-bikini in RIIIOOOO!

Het project liep de eerste 2 weken heel voorspoedig. We behandelden bijna elke dag ongeveer 20 kinderen en we waren overtuigd dat we de 250 gingen halen. Helaas was er vorige week een dipje. Kinderen waren niet op school, scholen hadden niet op ons gerekend of er was geen begeleiding vanuit de uni. Hierdoor zijn we eind vorige week geëindigd met 150 kinderen.
Deze week hebben we maar 3,5 dag behandeltijd over. Dus we moeten nog een flinke eindsprint trekken. Vandaag hadden we een belangrijke gebeurtenis: onze jubileum, 100 kinderen per persoon behandeld met sealants (felicitaties zijn welkom..)

Een behandeldag gaat als volgt. Wij staan om half 9 buiten te wachten op de degene die ons komt ophalen. Dit is elke dag weer een verrassing. Blundertje: een keer naar een auto gelopen die toeterde. Wij stonden op het punt om in te stappen, blijkt het de buurman te zijn die ons gedag zegt.
Eenmaal op de school aangekomen, doet de medestudent het woord. Kristel en Marieke: glimlachen en zeggen Ta, si of Tudo bom! Daarna wordt een kamertje voor ons gezocht. Dit kan verschillen in een luxe docentenkamer of een aftands-scheikunde-lokaal waar een kapotte tl-buis op de grond ligt en het ruikt of er nog ergens een dode kikker ligt.
Terwijl wij de spullen uitpakken, worden er 3 kinderen alvast naar binnen geschoven. Zodra we eenmaal begonnen zijn, zijn Team K&M een geoliede machine. Tien kinderen in 2,5 uur, daar draaien we onze hand niet meer voor om. Hopelijk kunnen jullie nu een kleine voorstelling maken van onze dagelijkse routine.

Uiteraard gaan we tijdens de lunch naar een kilo-restaurant. Hier is een speciale techniek voor nodig: pak wat je lekker vind, maar probeer niet te zware dingen te pakken. Heb je een aardappel op je bord, dan liever niet ook nog pasta erbij.. Je eten wordt gewogen en per gram betaal je een bedrag. Meestal komt het neer op 4 euro. We eten als ware Brazilianen tussen de middag warm in ons favoriete kilo-restaurant, genaamd ´Di Napoli`. Dit is een Italiaans restaurant (NOT), maar wel erg lekker!

Afgelopen weekend hebben we Absinto weer onveilig gemaakt. Jawel, vrijdag én zaterdag. Zaterdag was 80´s Party, maar niet echt veel 80´s muziek gehoord. We wilden wat voorbeelden noemen, maar we weten geen een nummer meer.. Kennelijk te veel gedronken en te hard gedanst (Kristel en Marieke verlaten als allerlaatste de dansvloer met pijnlijke voeten).
Aanstaande donderdag vieren we ons afscheidsfeestje in Pingu. Een bar naast de faculteit. Docenten zijn ook uitgenodigd, want dat is hier heel normaal. Studenten en docenten wisselen telefoonnummers uit, smsen elkaar, gaan samen wat drinken en omhelzen en kussen als ze elkaar tegenkomen. Hier moesten we even aan wennen, die amicaliteit.

Dit is onze laatste week in Santa Maria. Vrijdag vertrekken we naar Porto Alegre om daar samen met Sara 1,5 dagje door te brengen. Zij gaat ons dan het ´echte´ PA laten zien, want volgens haar hebben we dat nog niet gezien. Zijn benieuwd..
Zondag vertrekt ons vliegtuig naar Rio, hopelijk met ons erin. Eindelijk: zon, zee, zand.....en zakkenrollers. RRRRIIIIIIOOOOOOO!!!